Jak mówiłem, że „The Studio” to jest ten serial, to wszyscy tylko tak, tak, se dziadek gadaj. A teraz  Emmy, 13 nagród i się okazuje, że jednak „The Studio” to jest „the serial roku”. Podobał mi się, może dlatego, że czasem sam czuję się takim szefem cyrku, któremu najtrudniej wychodzi to, co jest jego najważniejszą rolą, czyli nie przeszkadzać. A może dlatego, że ta komedia jest po prostu świetnie zrobioną krytyką pracy w kulturze.

Wiecie, że za miesiąc o tej porze będziemy sobie już siedzieć i chillować? Laureat/ka literackiego Nobla poznani, Konkurs Chopinowski rozstrzygnięty, zero potrzeb. W końcu będzie można sobie odpocząć od kultury, ale na razie maraton trwa. W stolicy Warsaw Gallery Weekend, który w tym roku ma też sekcję +. W komunikacji marketingowej plus kojarzyłby się z sektorem premium (taki Iphone +), ale nie wiem, czy taki był zamiar tej inicjatywy. W muzyce Warszawska Jesień, w Operze „Najlepsze Miasto Świata” na motywach książki Grzegorza Piątka, a ja siedzę i podjadam chlebek od poniedziałkowych dożynek z okazji premiery „1670”. Będę go jadł też w sobotę, bo przed nami „Warm-Up Party Fringe Mint i Her Clique”. Bo ja kocham chleb, tak jak osoby polskie kochają kulturę.

Chciałbym się dowiedzieć, jaki jest przekrój publiczności na wszystkich tych wydarzeniach. Bo tak się składa, że w tygodniu, w którym Andrzej Sapkowski – twórca największego prawdopobnie kulturowego fenomenu wywodzącego się z Polski, czyli „Wiedźmina” – dostał Medal Gloria Artis, dowiedziałem się też, że rok temu w samym Muzeum Narodowym wystawę Chełmońskiego zobaczyło 200 tysięcy gości. Podobno 80 procent z nich to kobiety. Ciekawe, jakie są dane dotyczące czytania „Wiedźmina” czy oglądania serialu z Wiedźminem w tytule. To pytanie jest dziś jednym z podstawowych wyzwań w kulturze. Bo robią nam się z niej dwie dyscypliny.

I taki to był tydzień w kulturze