Czy wiecie, że dwa lata temu ukazał się pierwszy tekst na serwisie Mint? To oznacza, że od ponad 100 tygodni publikujemy dla was pięć, a często więcej tekstów tygodniowo. Do tego dorzucamy podcasty, te słynne rolki na Instagramie, newslettery, druki, a także wyganiamy duchy dyrektorek, urządzamy debaty, jasełka, matcha-rave’y i parzenie mięty (skreśl niepotrzebne).

Nie urządzamy jednak swoich drugich urodzin, bo kto dwulatkowi każe organizować własną imprezę urodzinową! Ale dziękuję, że jesteście z nami z tygodnia na tydzień!

Są rzeczy, których w życiu jeszcze nie próbowałem: gry w tenisa, zjedzenia sałatki jarzynowej albo wizyty na Festiwalu Filmowym w Gdyni. Tej gry w tenisa to nawet trochę żałuję, pozostałych dwóch – niespecjalnie. Bo jak słyszę, że znów wygrywają filmy, które – jak określił Andrzej Chyra – są „kinem środka”: niby dobre, ale takie dobre na piątkę, to wolę poczekać, aż trafią do oferty jakiejś platformy streamingowej i wtedy obejrzę je sobie w środku dnia. 

„Sztuka, która nie ryzykuje, nie zmienia wiele” – mówi Chyra i ja się zgadzam. Ale moim zdaniem w tym roku był jeden reżyser, który zaszalał. Mowa oczywiście o Władysławie Pasikowskim, który w filmie „Zamach na papieża próbował udowodnić, że w kinie da się powiedzieć jakąś prawdę, np. o tym, że JP2 próbował zastrzelić nie kto inny, jak Bogusław Linda. Pasikowski wyjechał jednak z Gdyni z niczym, bo trudno być prorokiem we własnym kraju.

Tydzień temu ogłoszono krótką listę nominowanych do Bookera, na której znalazł się tłumaczony na polski David Szalay, a w tym tygodniu – długa lista National Book Award – najbardziej kibicuję książce „The True True Story of Raja the Gullible (and His Mother)”. Zawsze kibicuję sagom rodzinnym i książkom w stylu „humorek gitówa” – a tu mamy rodzinną historię z Libanu, w której tragedię miejsca i czasu przykrywa humor bohaterów.

No i to wszystko jest ważne, ale najważniejsze, że na krótkiej liście nominowanych do Nagrody Conrada znalazła się redaktorka wicenaczelna Mint Kinga Sabak za debiut „Trochę z zimna, trochę z radości” (możecie na nią zagłosować tutaj). Cieszy tym bardziej, że lista tegorocznych nominowanych – na której znalazł się też Jul Łyskawa, Patryk Zalaszewski i Marta Hermanowicz – to lista literacko znacznie ciekawsza niż smętna jak Luzztra przed północą lista zgłoszonych do Nagrody Nike.

I taki to był tydzień w kulturze.