Massimiliano Gioni nowym dyrektorem New Museum. Jeśli ktoś pamięta 55. biennale sztuki w Wenecji z 2013 roku i wystawę „Pałac Encyklopedyczny”, uznaną przez „ARTnews” za jedną z najlepszych wystaw pierwszego dwudziestolecia XXI wieku, to właśnie ten Gioni ją przygotował. Kto pamięta Biennale z 2022 roku „The Milk of Dreams”, ten może wie, że kuratorką była z kolei Cecilia Alemani, prywatnie żona Gioniego. Żeby nie było, że bliskie relacje instytucjonalno-rodzinno-kuratorskie panują tylko w Polsce!

Przy okazji ogłoszenia nowego dyrektora New Museum „The New York Times” rozpisuje się na temat procesu rekrutacji Gioniego. Mimo że pochodzący z Włoch kurator jest związany z manhattańską instytucją od 2006 roku, to po przejściu na emeryturę poprzedniej dyrektor Lisy Philips (która pełniła swoją funkcję od 1999) ogłoszono dziewięciomiesięczną, wieloetapową rekrutację. Być może takiego czasu potrzeba, by uniknąć sytuacji, która trapi polskie instytucje kultury, gdzie dyrektorów powołuje się i odwołuje z dnia na dzień.

A przy okazji! Działające niemal po sąsiedzku Whitney Museum organizuje w ramach Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej cykliczne wspólne oglądanie meczów piłki w galerii. Życzę polskim instytucjom, by pozwalały sobie czasem na taki skrajny eksperyment społeczny w stylu - kultura piłkarska. Może dzięki temu za kilka lat doczekamy się zmiany w języku mówienia nie tylko o piłce, ale i o tym, kto w piłkę gra. Bo póki co zmieniająca się formuła Mistrzostw i poszerzanie grona uczestników sprowadza się w komentarzach polskich speakerów do opisywania Japończyków jako sprzątających po sobie samurajów, Egipcjan jako Faraonów, a obywateli połowy krajów Afryki Subsaharyjskiej – jako lwów i tygrysów.

A poza tym to w tym tygodniu Nowe Horyzonty ogłosiły program tegorocznej edycji. Na festiwalu pojawi się Ali Cherri, jedna z najważniejszych postaci sztuki współczesnej! I już to wystarczy, żebym chciał być we Wrocławiu.

I taki to był tydzień w kulturze.