I jest to historia o tym, jak kultura dała się wmanewrować w reżim, któremu na początku próbowała się sprzeciwić. Kehlmann pisze o losach reżysera G.W. Pabsta, który opuścił faszyzującą Rzeszę w latach 30., ale wrócił i w czasie wojny wyreżyserował film („Komedianci”, 1941). To też historia o kompromisie spod znaku „nie mieszajmy kultury z polityką”, którego efektem jest mieszanie kultury i z polityką, i z błotem.

I chociaż „world niestety is not healing”, to przynajmniej jedną rodzinę udało się na moment uratować. Bracia Gallagher pogodzili się po 16 latach, zagrali trasę koncertową, zarobili na tej zgodzie mnóstwo pieniędzy (klasa), a teraz pozwolili to wszystko sfilmować. Do kin wszedł dokument „Don't Look Back in Anger”, w którym, poza możliwością pośpiewania sobie w kinie piosenek Oasis, można poznać kulisy tego gigantycznego przedsięwzięca. Co więcej, twórcy przeprowadzają pierwszy od ponad dekady wspólny wywiad Liama i Noela Gallagherów! Reżyseruje Steven Knight, twórca „Peaky Blinders”. Pytanie ile potrwa rozejm w rodzinie Gallagherów, i czy tego rozejmu też nie trzeba było reżyserować.

W Warszawie przygotowywania do WGW, w Krakowie przygotowania do tego, by w MOCAK-u nic się nie zmieniło, a we Francji znów ukradli obrazy z muzeum.