Nie ma Polaków na listach nominowanych do Oscarów.

Nie było Polaków na liście zwycięzców Grammy.

Są Polacy w listach do Epsteina.

I któż by się spodziewał, że wśród nich będzie akurat Wojciech Fibak.

To był smutny tydzień dla filmu. W Stanach skończyła się era festiwalu Sundance, który od przyszłego roku z Utah przenosi się do Kolorado. Zmarła Catherine O’Hara, aktorka, która zasłynęła z długiego świątecznego powrotu do syna w „Kevinie samym w domu”, ale jej talent komediowy robi wrażenie w takich produkcjach jak „Schitt’s Creek”, czyli genialnym serialu „Niezła sztuka”.

Drugą złą wiadomością jest to, że do kin trafił wyprodukowany przez studio Jeffa Bezosa za 40 milionów dolarów film dokumentalny o żonie Donalda Trumpa, Melanii.

W polskim malarstwie nadciąga „nowy historyzm”. Nie wiem, czy to dobra nazwa dla zjawiska, które widzę coraz wyraźniej, ale innej na razie brak. To malarstwo sięgające do tematów, form i technik nowożytnych, które zanikły w XX wieku. Łukasz Stokłosa na Zamku Królewskim i w Bunkrze Sztuki szuka inspiracji w motywach historycznych, po które dawno nikt nie sięgał. Jakub Michalak na najlepszej wystawie stycznia w galerii Sezon balansuje między abstrakcją a ikoną, pokazując obrazy, które celowo postarza, patrz: rysy i pęknięcia na płótnie. Nie wiem, czy taki był też zamiar Jędrzeja Bieńki, który w galerii Gunia Nowik pokazuje zasnute mgłą prace, ale czuję u niego podobną fascynację tym, co było kiedyś. Słyszę to również w uzasadnieniu Paszportu Polityki dla kontemplacyjnej twórczości Ant Łakomsk. 

Czy to zmęczenie sztuką autobiograficzną, czy topniejący rynek, który potrzebuje czegoś, co mniej drażni tzw. mieszczański gust? A może to zwrot w stronę wyciszenia, który po prostu musiał nastąpić? Powodów jest wiele, ale zmiana idzie.

I taki to był tydzień w kulturze.