Instrumentarium, seria muzyczno-performatywnych eksperymentów
19-28 lutego, Centrum Sztuki WRO, Wrocław

Zawieszony nad głowami odbiorców fortepian – oto centrum „Instrumentarium” – serii wydarzeń dźwiękowych w Centrum Sztuki WRO. Instrument grający bez udziału pianisty został wydobyty z archiwum, odrestaurowany i oddany w ręce Vitaliny Mahomedovej, Bogumiła Misali i Darshy Hewitt do eksperymentów z dźwiękiem. Od 19.02 nowa odsłona – instalacja „Piano-Drone” – dronowy komentarz Aleksandry Chciuk na temat paradoksów ludzkiej wrażliwości. A na finał 26.02 koncert „Discombobulator” Mikro Orchestry. [współpraca płatna]

Grzegorz Jaremko, Mateusz Górniak, „Tajemniczy ogród”
16 lutego, godz. 19:00 Nowy Teatr, Warszawa

Punktem wyjścia jest tu fantazja o Mary Lennox, która ponad sto lat po wydaniu powieści Frances Hodgson Burnett szuka swojego ogrodu w dystopijnej, solarnej przyszłości. Realizowany przez Grzegorza Jaremko performans, zrealizowany na podstawie tekstu Mateusza Górniaka, jest źródłem wytchnienia w obliczu nadmiaru apokaliptycznych narracji. To zaproszenie do wspólnego spekulowania o miejscach i nie-miejscach schronienia, o ogródkach działkowych jako przestrzeniach eskapizmu, przetrwania i cichej zmiany w świecie kryzysu ekologicznego.

„Żuławski. Kino ekstazy” 

Od 17 lutego, kina w całej Polsce

W 10. rocznicę śmierci Andrzeja Żuławskiego w całej Polsce odbędzie się przegląd „Żuławski. Kino ekstazy”. Od 17 lutego na wielkim ekranie będzie można zobaczyć trzy filmy z francuskiego okresu twórczości reżysera: „Opętanie”, „Najważniejsze to kochać” i „Narwaną miłość”, wszystkie odrestaurowane w 4K. Od Warszawy przez Kraków i Katowice, po Rzeszów, Szczecin i Żywiec – filmy można oglądać w kinach w wielu miastach. Lista pokazów jest dostępna i stale aktualizowana na stronie resetfilm.pl.

Koncert: Mardi Gras: Brass Federacja
17 lutego, godz. 19:00, Klub Jassmine, Warszawa

Nadchodzący koncert w Jassmine to okazja do świętowania Mardi Gras, a zarazem 15-lecia istnienia grupy Brass Federacja. Zagra dziewięcioosobowy brass-band, założony przez Piotra Wróbla – puzonistę i suzafonistę, spiritis movens formacji. Zespół czerpie z tradycji nowoorleańskich orkiestr dętych, łącząc ją z autorskim repertuarem i nowoczesnym myśleniem o muzyce. Wykonawcy, których motto to: „Żyjemy, trąbimy!”, z łatwością adaptują się do każdej sytuacji – z podobnym entuzjazmem grają na dużych festiwalach, jak i w metrze czy na łodzi. Szykujcie się na mocne dęcie!

„Sztuka codzienna w Galerii Bałuckiej”
19 lutego – 4 kwietnia, Galeria Bałucka, Łódź

Na wystawie w Galerii Bałuckiej prezentowane są prace osób artystycznych bez dyplomów akademii. Wśród realizacji są m.in. graffiti grupy EROTIK KLUB, działania galerii Odlot z obszaru sztuki terapeutycznej, fotografia miejska Alicji Piotrowskiej oraz malarstwo Tomasza Kwiatkowskiego. Ta wystawa to jeden z dowodów na to, że poważna twórczość nie jest zarezerwowana wyłącznie dla „profesjonalistów” i „akademików”.

„Sny Kobiet / Frauenträume”
19 lutego – 10 maja, TRAFO Trafostacja Sztuki, Szczecin

artystki: Tina Bara, Izabella Gustowska, Kuenstlerinnengruppe Erfurt, Ewa Partum, Cornelia Schleime, Christine Schlegel, Gabriele Stötzer (Kachold), Ewa Zarzycka

„Sny Kobiet” to wyobrażone spotkanie artystek z lat 80. z NRD i PRL, spotkanie, które wówczas było niemożliwe z powodów politycznych. Prace m.in. Ewy Partum, Izabelli Gustowskiej i Cornelii Schleime łączy bunt wobec narzuconych ról oraz krytyka wizerunku kobiet w socjalistycznych mediach. Artystki wykonywały performanse, kręciły filmy kamerą 8 mm, robiły kolaże i eksperymentowaly z różnymi technikami graficznymi. Wystawa podkreśla wątek siostrzeństwa, chęć odzyskania podmiotowości poprzez sztukę i pielęgnowanie artystycznej niezależności w czasie politycznych restrykcji. 

„Krystyna Wojtyna-Drouet. Ja dla siebie nie istnieję”
20 lutego – 4 kwietnia, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 

osoby artystyczne: Krystyna Wojtyna-Drouet, Alexander Cabeza-Trigg, Agnieszka Grodzińska, Maria Oblicka

Wystawa Wojtyny-Drouet, przygotowana w setną rocznicę jej urodzin, prezentuje ponad siedem dekad twórczości jednej z najważniejszych reprezentantek polskiej szkoły tkaniny. Pokaz obejmuje wybór gobelinów i kilimów z lat 1953–2018 – od wczesnych kompozycji figuratywnych po późniejsze, liryczne abstrakcje – oraz materiały dokumentujące warsztat artystki. Ekspozycja podkreśla procesualny, medytacyjny charakter jej pracy i znaczenie tkaniny jako medium, które współtworzyło historię powojennej sztuki w Polsce.

Karolina Wiktor, „Kartografia macierzyństwa”
20 lutego – 3 maja, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa

Na wystawie Karolina Wiktor opowiada o macierzyństwie przeżywanym po udarze i w doświadczeniu afazji. Punktem wyjścia jest codzienna relacja z córką, w której gest, rysunek i wypracowane znaki zastępują utracone słowo i stają się formą rehabilitacji. Wystawa wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej, w której zaburzenie neurologiczne stało się punktem wyjścia do tworzenia własnego języka oraz refleksji nad komunikacją, widzialnością i możliwością przekraczania ograniczeń ciała poprzez sztukę.

Koncert: Hańba! Hioba Dylana
20 lutego, godz. 19:00, Klub Pod Minogą, Poznań

Wspólna płyta i trzy koncerty w trakcie jednego wieczoru – Hańba! i Hiob Dylan prezentują album „Za kim idziesz” (Antena Krzyku, 2026). To spotkanie fikcyjnej orkiestry ulicznej, która od lat miesza historię z gorzkim komentarzem o współczesności, z bardem country punka śpiewającym o Polsce B i emigracji. W programie: set Hańby!, set Hioba i premierowy repertuar w pełnym składzie.

„Internat”, reż. Paweł Łysak
Premiera: 21 lutego, godz. 19:00, Teatr Jaracza, Łódź

Adaptacja powieści Serhija Żadana opowiada historię Paszy – zwyczajnego nauczyciela, który w wojennym chaosie musi odebrać siostrzeńca z internatu. Droga przez pogrążone w mroku miasto staje się podróżą ku odpowiedzialności i odwadze. To spektakl o dojrzewaniu do własnego głosu i tęsknocie za normalnością. Premierze towarzyszy spotkanie z Żadanem (22.02.2026, godz. 17:00) w ramach cyklu „Rozmowy na czas chaosu”.

Magdalena Karpińska, „Muzyka na atak paniki”
21 lutego – 28 marca, Polana Institute, Warszawa

Najnowszy cykl malarski Magdaleny Karpińskiej inspirowany jest tarantyzmem – południowowłoską praktyką terapeutycznego tańca, który miał leczyć melancholię i psychosomatyczne cierpienie. Artystka nie przedstawia samego rytuału, lecz jego symbole, traktując malowanie jako formę oczyszczenia. Precyzyjne, niemal medytacyjne obrazy stają się zapisem traumy, żałoby i procesu odzyskiwania równowagi między ciałem a duszą.