Si On, „Czarodziejska kobieta i inne opowieści”

22 kwietnia – 31 sierpnia, Bunkier Sztuki, Kraków

Pierwsza indywidualna wystawa Si On w Krakowie to okazja do spotkania z ekspresyjną, pełną humoru i dystansu do siebie sztuką artystki. Urodzona w Korei Si On powołuje do życia swoje alter ego, kreując kobiece bohaterki, które wymykają się społecznym normom. Na ekspozycji prezentowane są malarstwo, rzeźba i wideo. Ekspresyjne formy, mocne kolory i cielesność stają się tu sposobami na ukazanie transformacji i przekroczeń. Narrację wystawy dopełnia poemat Doroty Masłowskiej. Na naszej stronie przeczytacie wywiad z artystką, przeprowadzony przez Stacha Szabłowskiego do drugiego numeru drukowanego rocznika Mint.  

Emil Bucki, „Klincz”

22 kwietnia – 28 maja, Bunkier Sztuki, Kraków

Drugą z wystaw, która otworzy się w tym samym czasie w Bunkrze Sztuki, jest solowa prezentacja malarstwa Emila Buckiego. Artysta przygląda się niejednoznacznym gestom między wsparciem, kontrolą, przemocą a bliskością. Inspiruje się kulturą wizualną Związku Radzieckiego, by mówić o współczesnych napięciach społecznych w Polsce i Ukrainie. Tytułowy „Klincz” staje się tu figurą relacji, w której współzależność jest koniecznością a zarazem źródłem lęku. Wystawa jest częścią Nagrody Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki za najlepszy dyplom Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.

Inauguracja Akademii Street Artu

21 kwietnia, godz. 17:00, Willa Sixta, Bielsko-Biała

Akademia Street Artu otwiera nowy rozdział w działaniach artystycznych w Bielsku-Białej. Projekt przekształca miasto w przestrzeń twórczego dialogu, łącząc sztukę uliczną z lokalną historią i codziennością mieszkańców. W tegorocznym programie rezydencji wezmą udział światowej klasy twórcy: GLEO z Kolumbii, EMEMEM i Julien de Casabianca z Francji, OLEK łączący Polskę i USA. Akademii towarzyszą także wykłady, warsztaty, śniadania z artystami, kino plenerowe i gra miejska. Jednym z pierwszych wydarzeń będzie wykład kuratorki projektu Justyny Weroniki Łabądź, „Dekodowanie miasta: Alfabet graffiti i ewolucja litery” (28 kwietnia). Akademia Street Artu zainauguruje swoją działalność we wtorek, 21 kwietnia 2026 roku, w Willi Sixta Galerii Bielskiej BWA, przy okazji spotkania promującego nową edycję Przewodnika po muralach w Bielsku-Białej.

„Nie woda nie ziemia”

24 kwietnia – 27 września, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

Osoby artystyczne: Zainab Aldehaimy, Roisin Agnew, Hoda Afshar, Centrala (Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis), Alia Farid, Katarzyna Hertz, Breda Lynch,Teresa Margolles, Philipp Modersohn, Vica Pacheco, Stach Szumski, Iza Tarasewicz, Zhang Xu Zhan, Zorka Wollny, Glenda Zapata

Wystawa sięga do kulturowych wyobrażeń o bagnie jako przestrzeni zawieszonej między geologią, mitem i polityką. Torfowisko staje się tu archiwum tego, co wyparte – przemocy, pamięci, ucieczki i przetrwania. Artyści i artystki pokazują je jako krajobraz, który opiera się porządkowi i twardym granicom, proponując inne tempo: wolniejsze, gęstsze i pełne śladów tego, co miało zniknąć. W dniu wernisażu, 24 kwietnia, odbędzie się koncert Anastasii Rydlevskiej.

Piniak Przemysław, „Poszło w pięty”

25 kwietnia – 23 sierpnia, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa

Solowa wystawa Piniaka Przemysława (właśc. Przemysława Pińskiego) to pierwsza instytucjonalna próba spojrzenia na twórczość przedwcześnie zmarłego artysty intermedialnego. Ekspozycja, zatytułowana „Poszło w pięty”, podąża za jego autorską mitologią i estetyką nadmiaru. Prezentowane szkice, obiekty i malarstwo tworzą fragmentaryczną opowieść o wstydzie, potrzebie widzialności i lęku przed oceną, uzupełnioną o głosy bliskich artysty.

„Dark Paradise. Opowieści wewnętrzne”

24 kwietnia – 6 września, BWA Wrocław Główny

osoby artystyczne: Nils Alix-Tabeling, Martyna Czech, Aneta Grzeszykowska, Natalia Kopytko, Magdalena Lazar, Angelika Puff, Marianna Rodziewicz, Joanna Sitarz, Agata Słowak, Wojciech Ireneusz Sobczyk, NatáliaSýkorová, Ilona Szwarc, Joanna Wierzbicka, Marek Wodzisławski 

Galeria BWA Wrocław Główny staje się przestrzenią eksploracji monstrualności – tego, co fascynuje, niepokoi i wymyka się normom. Wystawa „Dark Paradise” zachęca widzów do konfrontowania się z tym, co wypierane, a czego nie da się usunąć z rzeczywistości. Przygląda się potworności jako zjawisku, które podważa normy widzenia, ciała i tożsamości. Prezentowane prace – od malarstwa po performens – dają głos potworom i potworzycom, ujawniając paradoksalne piękno tego, co odrzucone, nieoswojone i niechciane. Podczas wernisażu odbędzie się performans Angeliki Puff. 

„Ruchome habitaty”

24 kwietnia – 31 maja, Miejski Ośrodek Sztuki, Gorzów Wielkopolski 

Osoby artystyczne: Zuzanna Bielak, Ewa Greszta, Yosun Derin Gürgen, Emilia Hejmanowska, Rebeca Ionescu, Zuzanna Jachowska, Maksymilian Kaczmarek, Gosia Kępa, Paweł Klupś, Anna Myszkowiak, Kacper Pietrzak, Aleksandra Ptasińska, Agata Stemerowicz, Lidia Tańska, Mikołaj Thiel

Wystawa przygląda się różnym formom zamieszkiwania w świecie, w którym stabilność jest coraz trudniejsza do utrzymania. Habitat nie jest tu trwałym miejscem, lecz procesem – kształtowanym przez relacje, pamięć, rytuały i wyobraźnię. Prezentowane prace nie proponują wspólnej diagnozy, lecz prezentują indywidualne perspektywy na to, jak szukamy schronienia, jak osadzamy się w przestrzeni i jak współdzielimy ją z innymi – ludźmi, zwierzętami i roślinami.

Stanislav Turina „To niebo nic o mnie nie wiedziało […] odcisk paznokcia”

24 kwietnia – 28 czerwca, Galeria Labirynt, Lublin

Wystawa Stanislava Turiny opiera się na paradoksie, jakim jest ludzkie życie – to sztuka o współistnieniu bezpieczeństwa i straty, wojny i nadziei. „To niebo nic o mnie nie wiedziało lub Kilka pomysłów naturalnej wielkości na wystawę, lub Między ziemią a ziemią, lub Ta wystawa nic mi nie dała, lub Zamiast złej spowiedzi, lub To nie są sny, to sztuka na sali, lub Odcisk paznokcia” jest kontynuacją kijowskiego eksperymentu artysty. Turina organizował wystawy jedna po drugiej, zastanawiając się, czy wojna to dobry moment na realizowanie projektów wystawienniczych. Wystawa w Galerii Labirynt ma laboratoryjny charakter i łączy różne serie oraz pomysły w jedną, otwartą strukturę.

„Sen mnie ze snu obudził” 

24 kwietnia – 29 maja, Galeria Sezon, Warszawa

osoby artystyczne: Laura Dębska, Kacper Greń, Hanna Gustowska, Aleksandra Herbik, Asia Jóskowiak, Teresa Kądziela oraz Katarzyna Paradowska

Wystawa „Sen mnie ze snu obudził” przygląda się snowi w dobie późnego kapitalizmu. W prezentowanych na niej pracach  – od malarstwa i rysunku po rzeźbę – sen ujawnia się jako strefa napięć między ciałem a psychiką, przyjemnością a niepokojem. Ekspozycję dopełnia wizualny esej zrealizowany przez Laurę Byśkiniewicz, Stefę Gosiewsk, Zuzannę Orlof i Marię Sobczak. Wykorzystane z nim materiały rozwijają wątki obecne w pracach prezentowanych na wystawie. Ekspozycję przygotowały osoby studenckie z Wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich ASP w Warszawie we współpracy z galerią Sezon.

„Piekło”

24 kwietnia – 16 maja, Galeria Entropia, Wrocław

Osoby artystyczne: Malwina Grot, Zuzanna Czarczyńska, Hugo Paweł Woźniak, Julia Borowska, Alicja Maria Gajda, Natalia Nalepka, Kinga Klajbor, Maja Drejer, Filip Świadek, Jędrzej Lisowski, Kalina Maria Lamentowicz, Maja Kasprzak, Bartosz Bućko-Łoś, Julia Opania

Wystawa „Piekło” prezentuje 14 krótkich filmów autorstwa studentek i studentów 3 pracowni Filmu Eksperymentalnego Uniwersytetu Artystycznego, którą prowadzi Piotr Bosacki. Kurator zestawia je w przestrzeni przypominającej „trochę bajkowy antykwariat z telewizorami, a trochę pokój zdziwaczałego dziecka”. Ekspozycja skupia się na pytaniu, co znaczy „film eksperymentalny”? Została pomyślana w taki sposób, aby dźwięki filmów nie wywoływały przykrego efektu kakofonii, szczególnie trudnego dla pracowników kultury, w tym osób pilnujących ekspozycji.  

Przemysław Blejzyk, „Kolorganism for Warsaw”

25 kwietnia – 7 czerwca, BD gallery, Warszawa

„Kolorganism for Warsaw” zamyka trylogię wystawienniczą Przemysława Blejzyka i jest jego pierwszą indywidualną prezentacją w Warszawie. Ekspozycja podsumowuje wieloletni proces badania koloru – od obserwacji natury po budowanie własnego systemu malarskiego opartego na relacjach między punktem, linią i płaszczyzną. Artysta rozwija język obrazu, inspirowany m.in. teoriami Strzemińskiego i Kandinsky’ego, szukając odpowiedzi na pytanie o moment, w którym kompozycja staje się zamknięta.

„What’s in my bag”

25-30 kwietnia, Galeria Art Industry Standard, Kraków

Osoby artystyczne: Kornelia Ziv Bolechała, Wiktoria Gajowiak, Amelia Jawień, Klaudia Kiełbasa, Daria Wing Krylova, Jagoda Lubicz Lisowska, Ola Nenko, Magdalena Pyla

„Co jest w naszej torbie?” – pytają organizatorki wystawy prezentowanej w ramach tegorocznego Cracow Art Week KRAKERS. Stojące za nią  artystki z kolektywu Córy Lęku chcą wzmocnić głos kobieco-queerowej wspólnoty w kontrze do indywidualistycznego i patriarchalnego modelu akademickiego. To polityczny manifest młodego pokolenia twórczyń, które stawiają na wspólnotowość, samoorganizację i odzyskiwanie podmiotowości jako kobiety i osoby queerowe.