Muzeum Sztuki w Łodzi, dzięki dofinansowaniu ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kończy proces pozyskania Archiwum Richarda Demarco – jednego z najważniejszych zbiorów dokumentujących międzynarodowy obieg sztuki współczesnej od lat 60. XX wieku. Do Łodzi dotarły już pierwsze transporty, obejmujące m.in. materiały dotyczące współpracy Demarco z Josephem Beuysem oraz dzieła Franka Phelana.

Pierwsze nabytki zaprezentowano podczas konferencji prasowej z udziałem Marty Cienkowskiej, ministry kultury i dziedzictwa narodowego, Joanny Skrzydlewskiej, marszałkini województwa łódzkiego, oraz Daniela Muzyczuka, dyrektora muzeum. Z Edynburga z uczestnikami połączył się prof. Richard Demarco. Jak podkreślała ministra Cienkowska, archiwum ma szczególne znaczenie dla polskiej historii sztuki – zawiera m.in. dokumentację obecności polskich artystów w międzynarodowym obiegu, w tym działań Tadeusza Kantora i Teatru Cricot 2 oraz współpracy z Magdaleną Abakanowicz, Jerzym Beresiem czy Edwardem Krasińskim.

Archiwum obejmuje ponad 1,3 tys. prac artystek i artystów oraz 865 kartonów dokumentów, korespondencji i księgozbioru. Zakup części kolekcji (11 prac m.in. Iana Hamiltona Finlay’a, Josepha Beuysa i Franka Phelana) był możliwy dzięki dotacji w wysokości 500 tys. zł w ramach programu „Narodowe kolekcje sztuki współczesnej – Interwencje 2025”. Pozyskanie archiwum wzmacnia zasoby badawcze muzeum i wpisuje się w tradycję jego międzynarodowych donacji.

Rosyjski sąd uznał kolektyw Pussy Riot za „organizację ekstremistyczną”, co w praktyce oznacza zakaz jego działalności na terenie kraju. Decyzja zapadła w Moskwie i, jak poinformował adwokat grupy Leonid Sołowjow, weszła w życie natychmiast po zamkniętym posiedzeniu sądu. Zapowiedziano złożenie apelacji.

Wyrok otwiera drogę do ścigania karnego nie tylko samych członkiń kolektywu, lecz także osób i instytucji okazujących wsparcie Pussy Riot, w tym poprzez publikacje w mediach społecznościowych. Status „ekstremistyczny” może oznaczać penalizację samego wspominania o działalności grupy.

Nadja Tołokonnikowa, współzałożycielka Pussy Riot, napisała w serwisie X, że celem decyzji jest „wymazanie istnienia Pussy Riot ze świadomości Rosjan”. Jak podkreśliła, posiadanie symboli kolektywu, jego muzyki czy nawet polubienie posta może skutkować wyrokiem więzienia.

Netflix zdecydował się nie zamawiać drugiego sezonu serialu „Boots” - informuje “Deadline”. Wojskowy komediodramat zakończy się po jednej serii. Był to ostatni projekt wyprodukowany przez legendarnego Normana Leara.

Ośmioodcinkowy sezon zadebiutował na platformie ponad dwa miesiące temu. Mimo że studio Sony Pictures Television przedłużyło latem opcje kontraktowe dla kluczowych aktorów, w tym Milesa Heizerra i Liama Oha, Netflix nie zdecydował się na kontynuację. Ze względu na restrykcyjne zasady wyłączności streamera serial praktycznie nie ma szans na znalezienie nowego nadawcy.

„Boots”, stworzone przez Andy’ego Parkera na podstawie autobiograficznej książki Grega Cope’a White’a „The Pink Marine”, opowiada historię młodych rekrutów Korpusu Piechoty Morskiej USA w 1990 roku, gdy służba osób LGBT była nielegalna. Serial zebrał bardzo dobre recenzje – ma 90 proc. pozytywnych ocen na Rotten Tomatoes – i notował solidne wyniki oglądalności. W pierwszym pełnym tygodniu osiągnął 9,4 mln wyświetleń i przez cztery tygodnie utrzymywał się w globalnym Top 10 Netfliksa, dochodząc do drugiego miejsca.

Projekt Weroniki Zalewskiej Archive of Hesitations (Archiwum wahań) będzie reprezentował Polskę na Malta Biennale 2026. Wideoinstalacja, kuratorowana przez Adę Piekarską, zostanie zaprezentowana w Pawilonie Polskim od 11 marca do 29 maja 2026 roku.

Praca odwołuje się do formuły telewizyjnego teleturnieju, wykorzystując ją jako narzędzie refleksji nad europejskim doświadczeniem transformacji oraz nad tym, jak kultura masowa kształtowała wyobrażenia o nowoczesności i narrację „doganiania Zachodu”.

Malta Biennale, jedno z najszybciej zyskujących znaczenie wydarzeń poświęconych sztuce współczesnej, odbędzie się pod hasłem CLEAN | CLEAR | CUT. Dyrektorką artystyczną drugiej edycji jest Rosa Martínez, kuratorka związana m.in. z Biennale w Wenecji i Biennale w São Paulo.

Pawilon Polski organizują Instytut Adama Mickiewicza i Galeria Bielska BWA, we współpracy z Ambasadą RP w Valletcie. Projekt jest współfinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie wyraziła zgody na objęcie przez  Beatę Michalec stanowiska dyrektorki Muzeum Literatury w Warszawie. Posiedzenie komisji konkursowej, której zadaniem było wyłonienie kandydata na dyrektora Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, odbyło się 5 grudnia. Trzy dni później wicemarszałek województwa mazowieckiego zwrócił się do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego o zgodę na powołanie Beaty Michalec na to stanowisko, wyznaczając termin odpowiedzi na 15 grudnia. Do pisma nie dołączono jednak protokołu z prac komisji, który stanowi podstawowy dokument w tego typu procedurze.

Już na etapie organizacji konkursu zgłaszano zastrzeżenia, kierując je wcześniej do marszałka Adama Struzika. Dodatkowe wątpliwości pojawiły się po zakończeniu obrad komisji. Były one na tyle istotne, że dwoje jej członków delegowanych przez resort kultury (Marzanna Bogumiła Kielar i Jacek Dehnel) zgłosiło votum separatum wobec decyzji komisji.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego podkreśla, że konkursy na dyrektorów instytucji kultury muszą być przejrzyste i oparte na kryteriach merytorycznych, a nie politycznych. Z tego powodu ministra Marta Cienkowska odmówiła zgody na powołanie Beaty Michalec i wezwała do ogłoszenia nowego konkursu, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi muzeów samorządowych.

Maria Balshaw, dyrektorka londyńskiej Tate, ogłosiła, że ustąpi ze stanowiska wiosną 2026 roku, po niemal dekadzie kierowania jedną z najważniejszych instytucji sztuki na świecie. Funkcję objęła w 2017 roku, po pracy w Manchester Art Gallery i Whitworth Art Gallery, przejmując stery po Nicholasie Serocie, który stał na czele Tate przez blisko 30 lat.

W oświadczeniu Balshaw podkreśliła, że kierowanie Tate było dla niej „absolutnym przywilejem”, a moment przekazania pałeczki uznała za właściwy ze względu na rosnącą, coraz bardziej zróżnicowaną publiczność oraz jasno wytyczone plany na przyszłość. W czasie jej kadencji Tate realizowała zarówno wystawy blockbusterowe, jak „Van Gogh and Britain”, jak i duże projekty monograficzne, m.in. Yoko Ono czy „Sargent and Fashion”. Jej ostatnim przedsięwzięciem będzie współkuratorowana, największa w historii retrospektywa Tracey Emin w Tate Modern.

Instytucja chwali Balshaw za działania na rzecz różnorodności zbiorów, poprawy równowagi płciowej i poszerzenia zasięgu geograficznego. Liczba członków programu Tate osiągnęła 150 tys. osób. Odejście dyrektorki przypada jednak na trudny moment: cięcia etatów, protesty pracowników, spadek frekwencji oraz presję finansową.

Rob Reiner, aktor znany z serialu „All in the Family” i reżyser takich filmów jak „Kiedy Harry poznał Sally” czy “Princess Birde”, zmarł w wieku 78 lat. Jak informują amerykańskie media, Reiner oraz jego żona Michele zostali znalezieni martwi 14 grudnia w swoim domu w Brentwood w Kalifornii. Śledczy badają sprawę jako podejrzenie zabójstwa.

Służby ratunkowe zostały wezwane około godziny 15.30. Na miejscu znaleziono ciała 78-letniego mężczyzny i 68-letniej kobiety, którzy zmarli przed przyjazdem ratowników. Według informacji podawanych przez TMZ i cytowanych przez inne media, o śmierć małżeństwa podejrzewany jest ich syn Nick, a ciała odkryła córka Romy. Informacje te nie zostały jeszcze oficjalnie potwierdzone przez organy ścigania.

Rob Reiner i Michele byli małżeństwem od 1989 roku. Reiner zdobył popularność jako Mike, zwany „Meatheadem”, w kultowym sitcomie Normana Leary’ego „All in the Family”, a później odniósł sukces jako reżyser, tworząc m.in. „This Is Spinal Tap”, „Narzeczoną dla księcia” i „Ludzi honoru”. Urodził się w 1947 roku w Bronksie. Był synem komika Carla Reinera i aktorki Estelle Lebost.

W wieku 76 lat zmarła Magda Umer, wokalistka, aktorka, autorka tekstów, jeden z najcieplejszych głosów polskiej estrady. Umer debiutowała na scenie w 1969 roku piosenką „Jeśli myślisz, że ja cię nie kocham, to się mylisz”. Rok później wygrała konkurs FAMA utworem „Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie…”. W jej repertuarze wielokrotnie gościły piosenki napisane przez Agnieszkę Osiecką, jak choćby „Oczy tej małej”, czy „Szpetni czterdziestoletni”. Jej utwory stanowią dziś kanon polskiej piosenki aktorskiej i poezji śpiewanej. 

Rolling Stones po 25 latach zgodzili się na użycie sampla z “Satisfaction”, dzięki czemu Fatboy Slim może oficjalnie wydać legendarny bootleg “Satisfaction Skank”. Norman Cook stworzył go jako koncertowy mash-up, łącząc riff Stonesów z “The Rockafeller Skank”. Utwór szybko trafił do obiegu na Napsterze i Kazaa, ale zespół przez dekady odmawiał zgody na publikację.

Cook wspomina, że nawet telefon od Micka Jaggera z pochwałą miksu nic nie zmienił – menedżment był nieugięty. Kilka prób dogadania się zakończyło się fiaskiem, aż w końcu Stonesi sami wrócili z propozycją i przekazali taśmy-matki do stworzenia lepszej wersji. To kolejny przykład ich bardziej otwartego podejścia, po tym jak w 2019 roku oddali prawa do “Bittersweet Symphony”.

“Satisfaction Skank” był stałym punktem setów Fatboy Slima od ćwierć wieku. Teraz po raz pierwszy trafi do oficjalnej dystrybucji.

Na aukcji pamiątek filmowych Heritage Auctions w Dallas sprzedano za 3,88 mln dol. obraz Toma Junga – oryginalny projekt plakatu półarkuszowego do „Star Wars: Episode IV – A New Hope”. To nowy rekord, jeśli chodzi o przedmioty związane z sagą.

Ilustracja, należąca dotąd do rodziny producenta filmu Gary’ego Kurtza, była pierwszym szeroko rozpowszechnionym wizerunkiem zapowiadającym premierę w 1977 roku. Zadebiutowała w ogólnokrajowej prasie 13 maja, dwa tygodnie przed wejściem filmu do kin, a następnie trafiła do oficjalnych programów, billboardów i reklam w magazynach.

Po premierze obraz wisiał w biurze Kurtza w Kalifornii, później w jego domu. Uzyskana cena pobiła poprzednie rekordy: 3,6 mln dol. za miecz świetlny Dartha Vadera sprzedany we wrześniu oraz 3,13 mln dol. za model myśliwca X-Wing „Red Leader” w 2023 r. Dotychczas najwyższą kwotą za sztukę plakatu była lipcowa sprzedaż ilustracji Boba Peaka do „Czasu apokalipsy” za 687,5 tys. dol.

Po serii publicznych oskarżeń o chaos, brak standardów pracy i masowe zwolnienia wśród osób obsługujących publiczność Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, dyrekcja instytucji poinformowała o rozwiązaniu umowy z konsorcjum firm Valmind i Klavo. Decyzję ogłoszono 8 grudnia.

Kontrowersje wybuchły po publikacji OZZ Inicjatywy Pracowniczej, która opisała liczne nieprawidłowości: zatrudnianie na minimalne etaty „łatane” zleceniami, komunikację dotyczącą umów prowadzoną przez messenger, brak jasnych zasad urlopowych, zmiany przekraczające 12 godzin, niepełne szkolenia BHP oraz zwolnienie 53 z 68 pracowników tuż przed końcem umów. Związek wskazał też, że opiekunowie publiczności nigdy nie otrzymali dodatku 5,92 zł za godzinę, przewidzianego w przetargu.

MSN zapewnia, że reagowało na zgłaszane sygnały i wielokrotnie wzywało wykonawcę do naprawy sytuacji. „Oczekiwane zmiany nie zostały wdrożone” – podkreśla muzeum. Instytucja przekazała informacje o możliwych naruszeniach do Państwowej Inspekcji Pracy i zapowiada wdrożenie nowych rozwiązań organizacyjnych. Priorytetem ma być stabilność zespołu, jasne zasady zatrudnienia i skuteczniejszy nadzór nad wykonywanymi usługami.

Muzeum dziękuje osobom zgłaszającym nieprawidłowości i podkreśla, że działa „w sposób transparentny i zgodny z prawem”. Zapowiada, że nowe rozwiązania mają lepiej chronić pracowników oraz zapewnić ciągłość działalności instytucji.

Nnena Kalu zdobyła tegoroczną Nagrodę Turnera, zostając pierwszą artystką z niepełnosprawnością intelektualną uhonorowaną tym najważniejszym brytyjskim wyróżnieniem. Jury doceniło jej ekspresyjne, barwne rzeźby i rysunki, tworzone z warstw taśm, sznurków, kartonu czy wideo. Kalu, 59-letnia artystka z Glasgow, pracująca od lat z Action Space, odebrała nagrodę w Bradford, obecnym brytyjskim Mieście Kultury.

Podczas ceremonii jej wieloletnia współpracowniczka Charlotte Hollinshead podkreślała, że to przełom dla całej społeczności twórców z niepełnosprawnościami. Kalu, która komunikuje się głównie niewerbalnie, od dekad mierzyła się z brakiem uznania i dyskryminacją. Jury, jak zaznaczył przewodniczący Alex Farquharson, nagrodziło wyłącznie wyjątkową jakość jej prac: trójwymiarowych, gestycznych form przypominających abstrakcyjne malarstwo przeniesione w przestrzeń.

Prace wszystkich nominowanych można oglądać w Cartwright Hall do 22 lutego 2026. Zwyciężczyni, Nnena Kalu, otrzymała 25 tys. funtów. Pozostali finaliści: Rene Matić, Zadie Xa i Mohammed Sami, otrzymali po 10 tys. funtów.

Palestyńska organizacja PACBI, działająca w ramach ruchu BDS, apeluje o wywarcie stałej presji na Live Nation – największej firmy eventowej na świecie. W oświadczeniu z 9 grudnia zarzucono koncernowi „głębokie współuczestnictwo” w działaniach Izraela w Gazie i wezwano go do zakończenia działalności Live Nation Israel oraz wprowadzenia spójnych, etycznych zasad programowania na całym świecie.

PACBI domaga się również, by sale koncertowe i festiwale należące do Live Nation publicznie naciskały na firmę-matkę i przyjmowały własne standardy etyczne. Live Nation Israel, powstałe po przejęciu większości udziałów w Bluestone Entertainment, od lat organizuje duże koncerty w Izraelu i publikowało komunikaty popierające „mieszkańców Izraela, żołnierzy IDF i służby bezpieczeństwa”.

Apel zbiega się z szerszą krytyką praktyk biznesowych Live Nation, objętych w USA postępowaniem antymonopolowym po fuzji z Ticketmasterem. PACBI zachęca artystów, pracowników i publiczność do poparcia żądań poprzez bojkot i działania rzecznicze. W przeszłości presja doprowadziła m.in. do odwołania koncertów Beyoncé, Lany Del Rey czy Shakiry.

Brytyjski raper Ghetts (Justin Clarke-Samuel) przyznał się do spowodowania śmierci przez niebezpieczną jazdę w związku z tragicznym wypadkiem w Ilford w 2024 roku. Jak podaje BBC, artysta złożył oświadczenie przed sądem Old Bailey, łącząc się z więzienia Pentonville. Prokuratura zarzuca mu, że 18 października potrącił 20-letniego nepalskiego studenta Yubina Tamanga i odjechał z miejsca zdarzenia. Tamang zmarł dwa dni później.

Policja odnalazła mocno uszkodzone czarne BMW należące do Clarke-Samuela. Według śledczych muzyk jechał z prędkością około 60 mil na godzinę przy ograniczeniu do 30, a w chwili wypadku miał we krwi ponad trzykrotnie przekroczony limit alkoholu – 119 mikrogramów na 100 ml powietrza.

Raper usłyszał także drugi zarzut niebezpiecznej jazdy tego samego dnia. Ma zakaz prowadzenia pojazdów i, jak zapowiedział sąd, powinien spodziewać się kary więzienia. Wyrok ma zapaść 12 lutego.

Jimmy Kimmel przedłużył współpracę z Disneyem i pozostanie gospodarzem „Jimmy Kimmel Live!” co najmniej do 2027 roku. Według “Variety” nowa umowa wygasała w 2026, ale nadawca zdecydował się na roczne przedłużenie, podpisane jeszcze latem, zanim wybuchła wrześniowa burza medialna związana z monologiem o zamordowanym  Charlie’m Kirku. 

Kimmel potwierdził kontrakt na Instagramie, żartując: „Ogłaszam kolejny rok bez talentu!”. W czasach, gdy tradycyjne late night coraz mocniej tracą widownię na rzecz streamingu, a CBS kończy „The Late Show” ze Stephenem Colbertem, umowa daje nadzieję, że Late Night jeszcze nie umarło. Kimmel prowadzi swój program od 2003 roku i należy do najdłużej działających gospodarzy w gatunku. .

W wieku 73 lat zmarł Martin Parr – brytyjski fotograf, jeden z najbardziej rozpoznawalnych dokumentalistów przełomu XX i XXI wieku. O śmierci fotografa poinformowała rodzina, który poinformowała, że odszedł 6 grudnia w domu w Bristolu, a bliscy proszą o uszanowanie prywatności. Parr pozostawił żonę Susie, córkę Ellen, siostrę Vivien oraz wnuka George’a. Fundacja Martin Parr Foundation i agencja Magnum Photos zapowiedziały wspólne działania na rzecz zachowania i udostępniania jego dorobku.

Frank Gehry, jeden z najbardziej wpływowych i rozpoznawalnych architektów naszych czasów, zmarł w piątek w wieku 96 lat.  O jego odejściu poinformowała Meaghan Lloyd z biura Gehry Partners. Architekt zmarł  w swoim domu w Santa Monica, po krótkiej chorobie związanej z układem oddechowym.

Gehry, urodzony w 1929 roku w Toronto jako Frank Goldberg, miał polskie korzenie – rodzina jego matki pochodziła z Łodzi. Do Kalifornii przeprowadził się w 1947 roku i to tam rozpoczął studia architektoniczne na University of Southern California, a później kontynuował edukację urbanistyczną na Harvardzie.

Wśród jego najbardziej znanych realizacji znajdują się m.in. praski Tańczący Dom (1996), kompleks Neuer Zollhof w Duesseldorfie (1999), seattle’skie Muzeum Pop Kultury (2000), Gehry Tower w Hanowerze (2001), Walt Disney Concert Hall w Los Angeles (2003), nowojorski 8 Spruce Tower (2010) oraz paryskie Muzeum Fundacji Louisa Vuittona (2014).

Beeple postawił na kontrowersję podczas Art Basel Miami Beach, prezentując „Regular Animals” – instalację z robotycznymi psami o twarzach Elona Muska, Marka Zuckerberga, Picassa, Warhola, Bezosa i samego artysty. Mechaniczne czworonogi snują się po wybiegu, drgają, zderzają się, a co jakiś czas spektakularnie „wyrzucają” z siebie wydruk – obraz wygenerowany na podstawie otoczenia i stylizowany na estetykę postaci, którą reprezentują.

Instalacja przypomina sklep. Stanowisko oparte na terminalach Stripe zachęca odwiedzających, by przyłożyli kartę i zapłacili dowolną kwotę, w zamian dostając paragon, którego długość rośnie wraz z wysokością wpłaty, oraz cyfrowy „NFT-towarzysz”. Nad ladą biegnie licznik pokazujący, jak projekt odrabia początkową inwestycję artysty, wynoszącą -75 tys. dolarów.

Według mediów wszystkie edycje robotów sprzedano pierwszego dnia  za ok. 100 tys. dolarów. 

Dorota Masłowska ostro zareagowała na debiutancki singiel Heleny Englert, występującej jako Hela. W utworze „Pani domu” aktorka wykorzystała słowa “kanapki hajsem”, które pierwszy raz padły w piosence “Hajs” projekt Mister D. Pisarka uznała to za naruszenie swoich praw i w emocjonalnym wpisie publicznie wezwała do natychmiastowego usunięcia zapożyczonego fragmentu. 

„Żądam natychmiastowego usunięcia mojej frazy z utworu Pani domu. Nie wiem, jak to zrobicie, chyba musicie cofnąć czas. Ale chcę, by było jasne: to jest ordynarna kradzież” - napisała Masłowska, dodając, że choć jej teksty często przenikają do języka popkultury, w tym przypadku nie wyraża na to zgody. „Już taka bida, że trzeba brać czyjeś i podawać jako swoje?” - dodała.

Helena Englert wcześniej tłumaczyła w rozmowach, że piosenka powstała spontanicznie podczas pracy nad innym numerem. „Miałam zapisany jeden wers: prawdziwa pani domu robi kanapki z hajsem. Nagraliśmy ten króciutki fragment i z pozornego przypadku urodził się feministyczny, emancypacyjny, ale też gangsterski numer” - mówiła.

Ukazał się dokument poświęcony Toy Tonics – berlińskiemu labelowi i ekipie imprezowej, która od ponad dekady kształtuje europejską scenę house. The World of Toy Tonics, wyreżyserowany przez Manuela Wernera, pokazuje drogę kolektywu od kameralnych imprez na 300 osób po regularne wydarzenia w Panorama Bar, londyńskim Phonox czy podczas Design Week Milano.

W 21-minutowym filmie przeplatają się ujęcia z parkietu i pracy w studiu, a widz poznaje DJ-ów, muzyków i artystów wizualnych budujących tożsamość projektu. Label założył w 2012 roku Mathias Modica, znany jako Kapote, jako przestrzeń dla jasnego, energetycznego house'u kontrastującego z mrocznym techno Berlina. Na Toy Tonics wydawali m.in. Art Alfie, DJ Steef czy Phenomenal Handclap Band.

Modica podkreśla w filmie, że scena ponownie przechodzi zmianę: po latach dominacji „ciemnej”, czarno ubranej elektroniki młodsza publiczność szuka dziś pozytywnej energii, większej różnorodności i „więcej soul i otwartości”.

Film jest dostępne w całości na YouTube.

Robert Banasiak został rekomendowany przez komisję konkursową na stanowisko dyrektora Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu. Marta Cienkowska, ministra kultury i dziedzictwa narodowego, zaakceptowała rekomendację komisji. Od 2012 roku jest dyrektorem Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu (wcześniej Centrum Technologii Audiowizualnych CeTA we Wrocławiu). Producent i koproducent, takich filmów jak m.in. „Twój Vincent” (2017) reż. Dorota Kobiela, „Dolina Bogów” (2020) reż. Lech Majewski, „Las, 4 rano” (2016) i „Ułaskawienie” (2018) reż. Jan Jakub Kolski, „Pokolenia” (2016) reż. Janusz Zaorski, „Żużel” (2020) reż. Dorota Kędzierzawska oraz „Szczęście świata” (2016) reż. Michał Rosa.

Ogłoszono wyniki 26. edycji Galerii Plakatu AMS, jednego z najważniejszych polskich konkursów plakatu społecznego. Temat „Pojutrze” zachęcał do refleksji nad najbliższą przyszłością, a rekordowe zainteresowanie (niemal 1500 zgłoszeń) pokazało, jak silnie poruszył wyobraźnię projektantów. Zwyciężczynią została Żaneta Wawrzynek. W gronie nagrodzonych znaleźli się twórcy w wieku od 28 do 74 lat, co podkreśla różnorodność spojrzeń. Jak informują organizatorzy, artyści sięgali po metafory i komentarze do współczesnych napięć, a wśród laureatów są m.in. Lex Drewinski, Anna Kowalczyk-Nowak, Michał Łącki, Weronika Matyjek i Wojciech Mazur. Prace pokazują, że „pojutrze” może być niepokojące lub pełne nadziei, ale zawsze wizualnie odważne.

Karolina Felberg opublikowała oświadczenie, w którym oskarża Jacka Kopcińskiego, byłego redaktora naczelnego „Teatru”, o przemoc fizyczną i psychiczną. Badaczka twierdzi, że w 2020 r. podczas obozu w Bieszczadach Kopciński miał kopnąć ją w głowę i brzuch, co doprowadziło do skomplikowanego złamania palca wymagającego kosztownej operacji. Jak pisze, ze strachu „robiła dobrą minę do złej gry”, a do szpitala zgłosiła się dopiero później.

Felberg podkreśla, że Kopciński nigdy nie przyznał się do winy, a nawet miał sugerować, że „zasłużyła na to, co ją spotkało”. Twierdzi też, że po latach groził jej ujawnieniem rzekomo kompromitujących nagrań. Jej oświadczenie jest reakcją na niedawny wywiad Kopcińskiego w „Dzienniku Literackim”, w którym krytyk mówił o hipokryzji środowiska potępiającego przemoc. Felberg zapowiada, że liczy na usunięcie rozmowy, którą uznaje za „fałszywy autoportret”.

Organizatorka Przeglądu Sztuki SURVIVAL (fundacja Art Transparent) ogłosiła otwarty nabór na propozycje realizacji artystycznych do 24. edycji wydarzenia, która odbędzie się od 25 do 30 czerwca 2026 roku we Wrocławiu. Tegoroczny temat to „Palec w sercu”, a prace mogą zgłaszać osoby artystyczne z Polski i zagranicy.

Kuratorki i kuratorzy – Michał Bieniek, Daniel Brożek, Małgorzata Miśniakiewicz i Ewa Pluta – zachęcają do reinterpretacji motywu zaczerpniętego z historii wrocławskiej kardiochirurgii. Jak przypominają, tytuł nawiązuje do gipsowego odlewu palca prof. Wiktora Brossa, używanego podczas pionierskich operacji serca. Motyw ten staje się punktem wyjścia do refleksji nad przecięciem nauki, przemocy, niewiedzy i emocji.

24. SURVIVAL ponownie zagości w przestrzeniach dawnej Kliniki Psychiatrii i Chorób Nerwowych przy ul. Bujwida 44. Zgłoszenia należy przesyłać przez formularz dostępny na stronie www.survival.art.pl. Termin mija 31 stycznia 2026.